บทที่ 15 ทำให้สาวสวยมีความสุขหน่อย

บทที่ 15 ทำให้สาวสวยมีความสุขหน่อย

เสิ่นหยวนยืนรออยู่หน้าป้ายร้านอย่างเชื่อฟัง รอเจ้าของร้านทำข้าวปั้นกับแพนเค้กไข่ให้เสร็จ และรอหลีจือที่อยู่ข้างๆ ตรวจทานผลงานที่เขาใช้เวลาทำไปชั่วโมงครึ่งเมื่อคืนนี้ด้วย

ข้อสอบปรนัย ข้อสอบเติมคำในช่องว่าง และข้อสอบอัตนัยข้อสุดท้าย

ไม่ได้พูดเกินจริงเลย เสิ่นหยวนใช้เวลาในการอ่านโจทย์แต่ละข้อนานพอสมควร

แต่พูดตามตรง การทำโจทย์สามข้อนี้ เสิ่นหยวนไม่ได้พึ่งพาความช่วยเหลือจากภายนอกเลยแม้แต่น้อย เขาทำเองล้วนๆ

ไม่งั้นหลีจือคงไม่ขมวดคิ้วแน่นขนาดนี้หรอก

หลีจือรู้ดีว่าพื้นฐานคณิตศาสตร์ของเสิ่นหยวนนั้นอ่อนมาก ดังนั้นเธอจึงไม่ได้คาดหวังว่าเสิ่นหยวนจะแก้โจทย์สามข้อนี้ได้ถูกต้อง

สิ่งที่หลีจืออยากเห็นก็คือแนวคิดในการแก้โจทย์ของเสิ่นหยวนต่างหาก

พูดตามตรงว่า แย่มาก