บทที่ 13 นั่นคือรักแท้แล้วล่ะ

บทที่ 13 นั่นคือรักแท้แล้วล่ะ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น วันศุกร์

หลีจือเพิ่งจะเปิดประตู ก็เห็นเสิ่นหยวนยืนอยู่ตรงโถงทางเดิน ทำเอาความง่วงในยามเช้าของเธอตกใจจนหายไปทันที

"กลางวันแสกๆ ฉันนึกว่าเจอผีเข้าแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เสิ่นหยวนก็กดเสียงต่ำ พูดอย่างมีลับลมคมในว่า "ชั้นของพวกเราไม่นิยมคุยหัวข้อนี้นะ"

หลีจือจู่ๆ ก็ตระหนักอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธอหดคอลง พร้อมกับชกเสิ่นหยวนไปหนึ่งหมัดด้วยความไม่พอใจ

"นายอย่ามาหลอกฉันนะ!"

"ฮิฮิ เลี้ยงอาหารเช้าเธอไง"

แต่หลีจือกลับไม่ได้ตอบตกลงในทันที ทว่ามองเสิ่นหยวนอย่างนึกสงสัย

"นายรวยขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"