บทที่ 3 ตอนเดินผ่านก็จำไว้ว่าให้ยกเท้าขึ้นมาฝังประวัติมืดซะ

บทที่ 3 ตอนเดินผ่านก็จำไว้ว่าให้ยกเท้าขึ้นมาฝังประวัติมืดซะ

เสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น

เพื่อนร่วมโต๊ะที่นั่งอยู่ด้านนอกสุด โจวเซ่าเจี๋ย รีบกลับมาที่นั่งของตัวเองอย่างรวดเร็ว

อาศัยจังหวะที่ครูสอนภาษาจีนเพิ่งจะยืนบนโพเดียม โจวเซ่าเจี๋ยก็พูดด้วยความเร็วแสง "หยวน นายเดาสิว่าเมื่อกี้ตอนฉันไปเข้าห้องน้ำ ฉันเห็นอะไร?"

"น้องชายนายหายไปแล้วเหรอ?"

"ไปตายซะไป!"

โจวเซ่าเจี๋ยตบเสิ่นหยวนไปหนึ่งที จากนั้นก็พูดอย่างมีลับลมคมในว่า "ฉันเห็นถงชูโหรวของนายกับกรรมการกีฬาห้องพวกเขากำลังคุยเล่นหัวเราะกันอยู่"

สิ้นเสียงของโจวเซ่าเจี๋ย ในหัวของเสิ่นหยวนก็มีเสียง "ติ๊ง" ดังขึ้น