บทที่ 210: เจ็ดวิถี

บทที่ 210: เจ็ดวิถี

วันรุ่งขึ้น

ส่วนลึกของห้วงสมุทรดาราเงียบงันไร้สรรพเสียง

ไม่มีทั้งสายลมและแสงสว่าง มีเพียงดวงดาราเจ็ดดวงซึ่งเป็นตัวแทนของอารมณ์อันสุดขั้วโคจรไปมาอย่างเชื่องช้าในความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด

ทันใดนั้น ณ ใจกลางห้วงสมุทรดารา ห้วงสุญญากาศก็ถูกราวกับฉีกออกอย่างแรงด้วยมือใหญ่ที่มองไม่เห็นคู่หนึ่ง

ตูม!

บันไดยาวที่ทอดทะลุฟ้าจรดดินค่อย ๆ ปรากฏขึ้นจากรอยแยก

บันไดยาวสู่เทวภาวะ

มันใหญ่โตยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา บนพื้นผิวของบันไดยาวมีลวดลายสีทองคล้ำไหลเวียนอยู่ แต่ละขั้นดูราวกับก่อขึ้นจากซากของโลกนับไม่ถ้วน

ที่ปลายสุดของบันไดยาว มีบัลลังก์ขนาดมหึมาลอยอยู่