บทที่ 207: ความรัก

บทที่ 207: ความรัก

โลกออนไลน์

เขตหัวเซี่ย นครเจียงหนาน

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านใบต้นอู่ถง ทอดเงาแสงด่างพร้อยลงบนทางเท้า

เจียงหงเฉินยืนอยู่หน้าสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า

ในมือหิ้วถุงผ้าใบเก่าๆ ใบหนึ่ง

ในถุงเต็มไปด้วยขนมและของเล่นที่ซื้อมาให้เด็กๆ

ล้วนเป็นของที่เธอเคยอยากได้ตอนเด็ก แต่ไม่เคยได้รับเลย

“พี่สาวโลกียวิสัย!”

คนแรกที่เห็นเธอหน้าประตูคือเสี่ยวหู่