บทที่ 192: การฟื้นคืนของเผ่ามังกร

บทที่ 192: การฟื้นคืนของเผ่ามังกร

“เทพทั้งหลายดับสูญแล้ว”

เสียงของป๋อจิ้นไม่ได้ดังนัก

ทว่าในชั้นที่ห้าซึ่งถูกฝนโลหิตปกคลุม คำพูดนี้กลับราวกับดังเข้าไปในหูของทุกคน

บนหน้าผาขาด

ป๋อฉิงนั่งอยู่ข้างป๋อจิ้น แกว่งขาไปมาแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า

เธอไม่ได้พูดอะไร

เพราะตั้งแต่เมื่อครู่นี้

เบื้องหลังท้องฟ้าสีเลือดผืนนั้น มีบางสิ่งเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา

ไม่ใช่เมฆ