กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 161: กระบี่เล่มนี้จะเท่มาก
“กระบี่พิพากษาความเจ็บปวด…”
“มดปลวกจากโลกเจ็ดวิถี บอกฉันมาว่าทำไมนายถึงมีกระบี่เล่มนี้?”
เสียงศักดิ์สิทธิ์ดังก้องลงมา
ชั้นที่สิบทั้งชั้นราวกับถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นกำไว้
ยานพาหนะที่บินอยู่เหนือเมืองหยุดนิ่งกลางอากาศ ผู้คนที่กำลังวิ่งอยู่บนถนนแข็งค้างอยู่กับที่ แม้แต่อาคารที่กำลังลุกไหม้ก็ยังถูกพลังสูงสุดบางอย่างบังคับให้หยุดนิ่ง
ใจกลางซากปรักหักพัง ป๋อจิ้นเงยหน้ามองขึ้นไป
ใบหน้าเทพเจ้าที่ลอยอยู่เหนือฟากฟ้าแต่ละใบ บดบังทุกสิ่งที่สายตาจะมองเห็น
ดวงตาแมวสีทองของจิ่วหมิงเย็นชาและน่าเกรงขาม
เงาร่างของฉงฉีขดตัวอยู่ในส่วนลึกของทะเลเลือด ดุร้ายและโหดเหี้ยม