บทที่ 146: ความเศร้าของเซียน

บทที่ 146: ความเศร้าของเซียน

บนชุดสีขาวยังมีคราบเลือดที่ไม่แห้งสนิท

เมื่อวาน หลังจากไป๋อวี้จิงรับบทลงทัณฑ์ทั้งหมดบน【กระดานหมากฟ้าดิน】 เขาก็เหลือเพียงลมหายใจรวยริน ใกล้ตายเต็มที

แต่

【ความเศร้า】ไม่ยอมให้ร่างรองรับของตัวเองตกอยู่ในสภาพน่าเวทนาเช่นนั้น

ดังนั้น

ในวันรุ่งขึ้น มันจึงจงใจฟื้นฟูอาการของไป๋อวี้จิงขึ้นมา

แต่ยังคงเหลือบาดแผลบางส่วนเอาไว้

ตอนนี้ไป๋อวี้จิงไม่เหลือความฮึกเหิมเหมือนก่อนอีกแล้ว

ใบหน้าของเขาซีดลงเล็กน้อย และทั้งตัวก็ดูหม่นหมองอย่างยิ่ง