บทที่ 141: ที่แท้ พวกเราต่างหากที่เป็นหมาก

บทที่ 141: ที่แท้ พวกเราต่างหากที่เป็นหมาก

แต่ถึงอย่างนั้น

ถึงความได้เปรียบจะไม่ได้อยู่ที่ฉัน

เมื่อได้ยินคำพูดเรียบเฉยของไป๋อวี้จิง ป๋อจิ้นก็แค่นเสียงแล้วสวนกลับไป

“หึ”

“ถังปี่”

“คนที่รู้จักนายย่อมรู้ว่านายคือเซียนไป๋อวี้จิง ลำดับพลัง 001 สายแดนรกร้าง แต่ถ้าไม่รู้ ก็คงคิดว่านายเป็นเจียหาวที่เหมือนกับร่างแยกเงาสะท้อนของฉันแน่ๆ!”

ไป๋อวี้จิง: “...???”

บ้าเอ๊ย

ด่าคนอื่นไปด้วย แถมยังแขวะตัวเองไปด้วย แบบนี้มันวิธีอะไรกันเนี่ย?!