บทที่ 120: ทำไมเราถึงได้พบกัน

บทที่ 120: ทำไมเราถึงได้พบกัน

เซี่ยเซี่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อย

ขอแค่ยังไม่ได้บ้าจนหมดสติสัมปชัญญะ ฉันก็ยังมีโอกาสแก้แค้น

วินาทีต่อมา

เขาพากองทัพคนตายเดินได้ที่อยู่ด้านหลังมาด้วย

เขาสวมชุดสีขาวเรียบง่าย สะพายโลงศพสีขาวไว้บนหลัง ก่อนเงยหน้ามองไปข้างหน้า

พลันเห็นว่า

อิ้งเทียนเจ๋อที่ได้สติกลับมาแล้วก็ไม่ได้ก้มลงเก็บโลงศพสีดำที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาอีก

แต่กลับใช้ความสามารถด้านการจินตนาการของตัวเองอย่างเต็มที่

ในเมื่อรู้แล้วว่าโลงศพว่างเปล่า และคำโกหกที่อิ้งเทียนเจ๋อแต่งเรื่องขึ้นมาเองถูกเปิดโปงแล้ว