บทที่ 95: การเดินทางในแดนรกร้างสิ้นสุดลง ความฝันของป๋อฉิง

บทที่ 95: การเดินทางในแดนรกร้างสิ้นสุดลง ความฝันของป๋อฉิง

“ไม่เป็นไรแล้ว”

เสียงของเสิ่นเสวียนอวิ๋นดังขึ้นข้างหูป๋อจิ้น

จากนั้น

เขาก็เงยหน้าขึ้นมอง

วาระสิ้นสูญแห่งความเจ็บปวดมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะจากไปเป็นคนแรก

หลังจากนั้น

วาระสิ้นสูญแห่งฝันผวามองเขาสองครั้ง แล้วก็หายไปจากฟ้าดินเช่นกัน

ท้องฟ้าที่เคยมืดสนิทกลับคืนสู่สีเหลืองดินอันหม่นหมองไร้ชีวิตชีวาเหมือนเดิม

“แค่นี้ก็ไม่เป็นไรแล้วเหรอ?”