บทที่ 41: จุดสูงสุดขั้นเจ็ด【เหวทมิฬ】

บทที่ 41: จุดสูงสุดขั้นเจ็ด【เหวทมิฬ】

วิหคสีขาวบินผ่านท้องฟ้าสีเหลืองหม่น

กวาดผืนดินแตกระแหงเบื้องล่างไว้ในสายตา

วินาทีต่อมา

ในอากาศขุ่นมัว จู่ๆ ก็ปรากฏรูม่านตาของนกคู่หนึ่งขึ้นมา

รูม่านตาค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น ราวกับจอภาพแสง ภายในนั้นปรากฏภาพผืนดินแตกระแหงและแดนอสูร【เส้นทางสู่ราชัน】

ลู่เฉินพยักหน้าเบาๆ

จากนั้นเขาก็สะบัดข้อมือเบาๆ

ขนสีขาวพลันปลิวว่อนกลางอากาศราวกับเทพธิดาโปรยดอกไม้

ขนทุกเส้นกลับกลายเป็นวิหคสีขาวในพริบตา เสียงดังปังราวกับเล่นกล