บทที่ 39: คืนก่อนลีกระดับมณฑล

บทที่ 39: คืนก่อนลีกระดับมณฑล

ผิวกระจกใสสะท้อนภาพหมู่ดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า

พร้อมกักเก็บแสงจันทร์เย็นเยียบที่สาดลงมาไว้ในกระจกจนหมด

ป๋อจิ้นขึ้นมาบนดาดฟ้า

กระจกหลายสิบแผ่นที่นี่ถูกเขาวางไว้ห้าวันแล้ว แสงอาทิตย์และแสงจันทร์ในแต่ละวันถูกกระจกแห่งการดูดซับเก็บไว้ภายในทั้งหมด

พลังแสงเทวะสุริยันโชติและจันทรประภาไท่อินต่างสะสมจนถึงจุดสูงสุด

จากนั้น

ป๋อจิ้นหลอมรวมกระจกหลายสิบแผ่นให้กลายเป็นสองบาน บานหนึ่งเป็นหยาง อีกบานเป็นหยิน

เขาเรียกมันว่า กระจกแห่งหยินหยาง

ด้วยวิธีนี้ เขากับร่างแยกเงาสะท้อนจึงสามารถใช้แสงเทวะและจันทรประภาที่อยู่ภายในได้อย่างต่อเนื่อง