กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 9: ขอให้เราทุกคนได้ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ
“ที่แท้เธอก็มีเรื่องราวแบบนี้นี่เอง”
“ป๋อจิ้น ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไมนายถึงถังแตกขนาดนี้”
“แล้วฉันก็รู้แล้วด้วยว่าทำไมนายถึงเก็บกดขนาดนั้น”
หลังแสงแดดอุ่นสบาย
คือช่วงยามเย็นที่เริ่มเย็นลงเล็กน้อย
ป๋อจิ้นกับอวี้ยาเชิงไปตลาดด้วยกันเพื่อซื้อผักกับวัตถุดิบมานิดหน่อย
จากนั้น
ทั้งคู่เดินรับแสงอาทิตย์ยามเย็นกลับบ้านไปเรื่อยๆ โดยต่างคนต่างเตะก้อนหินคนละก้อน
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ป๋อจิ้นก็ชะงักไปเล็กน้อย “เก็บกดอะไรของนาย?”