บทที่ 316 ลวี่ปู้แผลงศรเทพ สะท้านขวัญผู้คน

บทที่ 316 ลวี่ปู้แผลงศรเทพ สะท้านขวัญผู้คน

โห ร้ายกาจไม่เบา ความเคลื่อนไหวนี้ไม่เล็กเลย ลานฝึกทหารบัดนี้ถูกเหล่าทหารหาญล้อมไว้แน่นขนัดจนน้ำสักหยดยังมิอาจไหลผ่าน หากมิได้อาศัยฐานะกุนซือแล้วไซร้ เตี่ยนโม่คงมิมีทางเบียดแทรกเข้าไปได้เป็นแน่

เขาจูงมือลวี่หลิงฉี่เบียดผ่านกำแพงมนุษย์อันหนาทึบ ในที่สุดก็มองเห็นเหตุการณ์เบื้องหน้า ซึ่งขุมกำลังภายในนั้นยิ่งตระการตายิ่งกว่า

จ้าวอวิ๋น เตี่ยนเหวย สวี่ฉู่ หวงจง เว่ยเหยียน... พอนับดูอย่างละเอียด ยี่สิบสองขุนพลพยัคฆ์แทบจะมากันพร้อมหน้า กระทั่งลวี่ปู้ก็ยังพาเฉาซิ่งมาร่วมด้วย ทว่าพวกเขามิได้ไปยืนรวมกับเหล่าขุนพลพยัคฆ์ ดูเหมือนพอใจจะยืนปะปนกับเหล่าทหารอยู่รอบนอกเพื่อชมดูความครึกครื้นเสียมากกว่า