บทที่ 293 เซียนคีย์บอร์ดแดนดินเปิดฉากเต็มกำลัง

บทที่ 293 เซียนคีย์บอร์ดแดนดินเปิดฉากเต็มกำลัง

"อันใดนะ!"

เฉาเหรินถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "เว่ยหวังมีความผิดอันใดกัน!"

อย่าว่าแต่เฉาเหรินที่เป็นตัวรับส่งมุกเลย แม้แต่ทัพเรือจิงเซียงหลายหมื่นนายใต้เวทีก็ยังมองเฉาเชาด้วยความงุนงง

ระหว่างทางที่มา พวกเขารู้สึกทั้งโศกเศร้าทั้งเคียดแค้น ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะออกจากค่าย ทว่าหลังจากได้ฟังถ้อยคำเหล่านั้นเมื่อครู่ ในใจของคนเหล่านี้ก็เกิดความรู้สึกละอายใจตนเองอยู่บ้าง

อย่างน้อยก็ไม่ผลักความรับผิดชอบทั้งหมดไปที่ทัพแดนเหนือแล้ว แต่ในเวลานี้ เฉาเชากลับก้าวออกมารับทัณฑ์ด้วยตนเอง ย่อมทำให้พวกเขารู้สึกสับสนงุนงงอย่างแท้จริง

"เปิ่นหวังมีความผิดสามประการ!"

เฉาเชาสอดสองมือไว้ที่สายคาดเอว ถอนหายใจยาวคราหนึ่งแล้วกล่าวเสียงเข้ม "แม่ทัพไร้ความสามารถ ทำทัพทั้งสามต้องเหน็ดเหนื่อยล้มตาย! เปิดศึกมาจนถึงบัดนี้ เปิ่นหวังกลับมิอาจคิดหากลศึกพิชิตศัตรูได้ เป็นเหตุให้ทัพเรือจิงเซียงต้องเอาชีวิตเข้าแลกกับพวกโจรชั่ว นี่คือความผิดสถานแรก

เมื่อกองทัพใหญ่มีชัยกลับมา เปิ่นหวังมิได้จัดแจงคนคอยตรวจตราทหารและเรือรบให้ถี่ถ้วน นับเป็นความประมาทเลินเล่อ นี่คือความผิดสถานสอง

เมื่อคืนนี้ข้าศึกลอบโจมตี เปิ่นหวังมิอาจคิดหาวิธีคลี่คลายได้ทันท่วงที แม้จะทำไปเพื่อรักษาชีวิตของผู้คนส่วนใหญ่ไว้ แต่สุดท้ายก็ยังปล่อยให้ทัพเรือจิงเซียงจำนวนไม่น้อยต้องพลีชีพในสนามรบ นี่คือความผิดสถานสาม!