บทที่ 282 การปั่นประสาทขั้นสุดของเฉาเชา

บทที่ 282 การปั่นประสาทขั้นสุดของเฉาเชา

เฉาเชายืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ คำพูดของสวีซู่ทำให้เขารู้สึกอึดอัดทรมานใจยิ่งนัก คล้ายกับมองเห็นภาพฝันอันงดงามที่ตนเพิ่งวาดไว้เมื่อไม่กี่อึดใจก่อนกำลังแตกสลายพังทลายลงไปทีละส่วน

เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร ตัวเราคำนวณไว้ทุกสิ่งอย่าง ทว่ากลับลืมคำนวณเรื่องการถูกโจมตีด้วยเพลิง ชะล่าใจไปแท้ๆ

เมื่อนึกถึงท่าทีวางมาดสง่าผ่าเผยของตนเมื่อครู่ แล้วย้อนดูสถานการณ์ในยามนี้ เฉาเชาก็รู้สึกแสบร้อนบนใบหน้าราวกับถูกตบ ดูท่าการจะวางมาดให้ดูเหนือชั้นนั้นไม่ง่ายดายเลยจริงๆ

มิน่าเล่าเมื่อครู่จื่อจี้ถึงได้ไม่เอ่ยปาก เจ้าเด็กเวรนั่นคงจะมองออกทะลุปรุโปร่งแล้วเช่นกัน เพียงแต่เกรงใจไม่กล้าพูดเปิดโปงตรงๆ เท่านั้น