บทที่ 280 เฉาเชาเกิดประกายความคิด

บทที่ 280 เฉาเชาเกิดประกายความคิด

สามวันต่อมา อาการป่วยจากการไม่คุ้นถิ่นในค่ายทหารได้รับการควบคุมเป็นอย่างดี เหล่าทหารหาญนับว่ามีอาการทรงตัวขึ้นแล้ว

แม้กระทั่งกัวเจียที่มีร่างกายอ่อนแอที่สุด แม้จะยังไม่ฟื้นคืนสติโดยสมบูรณ์ แต่จางจ้งจิ่งก็ยืนยันอย่างมั่นใจว่าจะไม่มีอันตรายถึงชีวิต

เฉาเชาย่อมมีความยินดีเป็นอันมาก จึงพาเตี่ยนโม่เดินมายังริมแม่น้ำ

"จื่อจี้ ไม่ปิดบังเจ้า หลายวันก่อนตอนที่ทหารในค่ายล้มป่วยระเนนระนาดเป็นวงกว้าง ในใจเรามีความตระหนกอยู่หลายส่วน รู้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใด" เฉาเชาเอามือไพล่หลัง ยืนตระหง่านอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ ปล่อยให้สายลมเหนือสายน้ำพัดปะทะใบหน้า

"ข้ารู้"