กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 259 จับตัวชายชู้ แยกร่างด้วยม้าห้าตัว
ยามที่เฒ่าเฉาพาเตี่ยนเหวยและหวังเย่ว์ก้าวเข้าสู่ตำหนักบรรทมของหลิวเสีย ฉากกั้นด้านในล้มระเนระนาด แจกันดินเผาแตกกระจายเกลื่อนพื้น
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉาเชาได้เห็นหลิวเสียมีสีหน้าดุร้ายบิดเบี้ยวและดวงตาแดงก่ำถึงเพียงนี้
ฝูหวงโฮ่วที่คุกเข่าอยู่บนพื้น เมื่อเห็นเฉาเชาพาคนเข้ามาก็มีสีหน้าเด็ดเดี่ยวอย่างยิ่ง ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลง
“ฝ่าบาท ไม่ทราบว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ” เขาเคยชินกับการที่หลิวเสียพบหน้าตนแล้วจะสงบเสงี่ยมเชื่อฟังราวกับหนูเจอแมว ทว่าวันนี้อีกฝ่ายกลับยังคงประสานสายตากับตนด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด ดูท่าเรื่องนี้คงจะเป็นความจริงไปแล้วแปดในสิบส่วน
แต่ในฐานะขุนนาง เขาย่อมต้องถามไถ่ให้กระจ่างชัด เพราะอย่างไรเสียเรื่องนี้ก็พัวพันใหญ่หลวงเกินไป