บทที่ 251 ไม่มีใครอยากเตะแผ่นเหล็กนี้

บทที่ 251 ไม่มีใครอยากเตะแผ่นเหล็กนี้

ภายในเมืองดินเตี้ยเปลวเพลิงพวยพุ่งเสียดฟ้า สาดแสงย้อมราตรีใต้แสงจันทร์อันมืดมิดของทุ่งหญ้าจนแดงฉานไปทั่วบริเวณ

ท่ามกลางความแดงฉานนี้ เจือปนไปด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนของชาวซยงหนูและเสียงม้าศึกแผดร้องอย่างน่าสะพรึงกลัว

เตี่ยนโม่จ้องมองผลงานชิ้นเอกของตนอย่างไร้อารมณ์ความรู้สึก มิได้มีความตื่นเต้นฮึกเหิมอย่างที่คิดไว้

หลังผ่านศึกนี้ไป ย่อมเพียงพอที่จะบีบให้ฮูฉูเฉวียนยอมออกมาเจรจาได้แล้ว มีเพียงทวงคืนศักดิ์ศรีอันชอบธรรมของต้าฮั่นกลับมาจากเขาได้อย่างแท้จริง จึงจะนับว่าภารกิจครั้งนี้สำเร็จลุล่วง

"เฮ้ น้องเล็กดูเร็ว เจ้านี่บอกว่าเป็นอ๋องอะไรสักอย่าง พูดภาษาพวกเราได้ด้วยนะ" เตี่ยนเหวยโยนโยว่เสียนหวังในมือลงไป ฮูเหยียนกู่กลิ้งหลุนๆ ราวน้ำเต้ากลิ้งพื้นมาหยุดอยู่ตรงหน้าเตี่ยนโม่

นี่น่ะหรือคือราชาของพวกเขา