บทที่ 249 เตี่ยนโม่ตั้งค่าย ทำเอาทุกคนตกตะลึง

บทที่ 249 เตี่ยนโม่ตั้งค่าย ทำเอาทุกคนตกตะลึง

บนทุ่งหญ้าอันเวิ้งว้างไพศาล แม่น้ำสายหนึ่งซึ่งกว้างเพียงสองจั้งเศษได้แบ่งผืนดินเขียวขจีแห่งนี้ออกเป็นสองส่วน

ทหารม้ายี่สิบสองนายหยุดม้าตระหง่านอยู่ริมฝั่งน้ำ สัมผัสถึงความเวิ้งว้างรกร้างและความยิ่งใหญ่อลังการของฟ้าดินที่หลอมรวมกัน จนบังเกิดความรู้สึกพลุ่งพล่านในใจ

"นี่คือซานชวนเหอหรือ ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่ข้าบุกมาประหัตประหารศัตรูถึงที่นี่ได้!" เหวินพิ่นฝันก็ยังนึกไม่ถึงว่า ตนเองใช้ชีวิตคลุกคลีอยู่ในจิงโจวมาครึ่งค่อนชีวิต ศึกแรกหลังจากเปลี่ยนนายกลับเปิดฉากขึ้นด้วยรูปแบบเช่นนี้

ยิ่งนึกไม่ถึงว่าจะได้ยกทัพมาไกลถึงซานชวนเหอที่อยู่ห่างออกไปนับพันลี้

"เป็นเพียงลำน้ำสาขาเท่านั้น นามว่าเฟินสุ่ย"

เตี่ยนโม่ที่กำลังดูแผนที่เอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉยว่า "สายน้ำหลักของซานชวนเหอน่าจะยังอยู่อีกหลายสิบลี้"