เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 240 เหล่าทัพที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า
คำถามนี้ของเตี่ยนโม่คล้ายจะไปสะกิดโทสะของจางเหลียวเข้า เขาจึงหันไปจ้องเขม็งใส่หลี่เจวี๋ยและกัวซื่อด้วยสายตาดุดันเช่นกัน
คนทั้งสองนี้เขาย่อมรู้จัก ในอดีตก็เคยเห็นประจักษ์ฝีมือยามออกศึกมาแล้ว นับเป็นลูกผู้ชายชาตรีผู้หนึ่ง ไฉนถึงปล่อยให้พวกซยงหนูข่มเหงรังแกเอาได้ เมื่อคิดถึงตรงนี้ แววตาของเขาก็พลันเปี่ยมล้นไปด้วยความเหยียดหยาม
ทั้งสองคนรีบโบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน หลี่เจวี๋ยชิงเอ่ยขึ้นก่อนว่า "ท่านโหว เรื่องนี้ผู้น้อยถูกปรักปรำ ถูกปรักปรำอย่างยิ่งขอรับ แม้ผู้น้อยจะมีวรยุทธ์ไม่ล้ำเลิศ ทว่าพวกซยงหนูกระจอกงอกง่อยเพียงนั้นหาได้อยู่ในสายตาไม่ หากตั้งค่ายประจันหน้ากันจริงๆ ผู้น้อยย่อมสังหารพวกมันจนไม่เหลือแม้แต่เศษเกราะอย่างแน่นอน"