บทที่ 235 คนเพียงผู้เดียวที่สามารถเกลี้ยกล่อมเฉาเชาได้

บทที่ 235 คนเพียงผู้เดียวที่สามารถเกลี้ยกล่อมเฉาเชาได้

วันเวลาต่อจากนั้น เฒ่าเฉาเสพสุขกับบรรยากาศใหม่อันสดชื่นในราชสำนักหลังกวาดล้างพรรคพวกจักรพรรดิ ทุกวันสุขสำราญยิ่งกว่าเป็นโอรสสวรรค์เสียอีก ขณะที่ความเป็นหุ่นเชิดของหลิวเสียก็มาถึงจุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ในอดีต ยามที่หลิวเสียจิตใจหดหู่ย่ำแย่ก็มักจะอ้างว่าป่วยไม่ยอมออกว่าราชการ ส่วนเฉาเชาน่ะหรือ ก็จะถือกระบี่อิงเทียนไปเชิญเขามาว่าราชการ ทว่ายามนี้ต่างออกไปแล้ว เจ้าไม่ออกว่าราชการก็ไม่ต้องออก เขาออกว่าราชการแทนเจ้าเสียเลย

ซ้ำยังไม่มีผู้ใดกล่าวตำหนิสักคำ ทุกคนต่างรู้สึกผ่อนคลายสบายใจยิ่งกว่ายามที่หลิวเสียนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกรเสียอีก

เตี่ยนเหวยเองก็ยุ่งมากเช่นกัน แต่ละวันเอาแต่วุ่นอยู่กับการไปตามเอาอกเอาใจเซี่ยโหวเจวียน เซี่ยโหวเยวียนดูท่าจะไม่ค่อยสบอารมณ์นัก ข้าเห็นเจ้าเป็นพี่น้องแท้ๆ มารดามันเถอะ เจ้ากลับคิดจะมาเป็นลูกเขยข้าเนี่ยนะ