บทที่ 233 ความลุ่มลึกของเฉาเชา

บทที่ 233 ความลุ่มลึกของเฉาเชา

เป็นไปตามที่เตี่ยนโม่คาดการณ์ไว้ ในช่วงเวลาต่อมาของเมืองสวี่ชาง มีการจับกุมผู้คนอย่างต่อเนื่องทุกวัน ขุนนางในราชสำนักต่างตื่นตระหนกขวัญผวา กลัวว่าจะถูกลากเข้าไปพัวพันด้วย

และตลอดช่วงเวลานี้ ฝูหวงโฮ่วทำได้เพียงพำนักอยู่ที่จวนตระกูลเตี่ยน นางเองก็อยากกลับจวนตระกูลฝู ทว่าถูกเตี่ยนโม่รั้งตัวไว้ จึงทำได้เพียงรอคอยอย่างทรมานใจ

จวบจนกระทั่งห้าวันให้หลัง เตี่ยนโม่จึงเดินทางไปที่จวนหวัง เพื่อสอบถามสถานการณ์จากเฒ่าเฉา

"เว่ยหวัง เฟิ่งเสี้ยวก็อยู่ด้วยหรือ"

หลังจากเตี่ยนโม่ก้าวเข้ามาในจวนหวัง ก็นั่งลงตรงหน้าเฉาเชาโดยไม่เกรงใจ คว้าขนมชิ้นหนึ่งโยนเข้าปากตัวเองทันที

ยังไม่ทันที่เฒ่าเฉาจะได้เอ่ยปาก เขาก็ขมวดคิ้วกล่าวว่า "เว่ยหวัง คราวหน้าจัดวางขนมกุ้ยฮวาไว้ตรงนี้ก็พอ บอกตั้งกี่ครั้งแล้ว ขนมซวนเจ่านี้รสชาติสู้ไม่ได้เลยสักนิด"