บทที่ 225 เฉาเชาตั้งตนเป็นอ๋อง

บทที่ 225 เฉาเชาตั้งตนเป็นอ๋อง

คำพูดนี้ของเฒ่าเฉาค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว เตี่ยนโม่เชื่อว่าคำถามนี้เฒ่าเฉาคงเอ่ยถามเพียงแค่ตนคนเดียวเป็นแน่

เขาใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมามองเฒ่าเฉาแล้วเอ่ยถามว่า "ปฐมกษัตริย์เกาจู่เคยทรงอนุญาตให้คนรุ่นหลังจับโอรสสวรรค์บัญชาเหล่าขุนศึกหรือไม่เล่า"

เฉาเชาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น "ผู้อื่นข้าหาได้ใส่ใจไม่ ขอเพียงเจ้าเคียงข้างข้าก็เพียงพอแล้ว"

ไม่ว่าจะเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่หรืออ๋องเจ้าแคว้น ลึกๆ แล้วล้วนมิใช่เป้าหมายสูงสุดของเฒ่าเฉา การที่เขาจะก้าวเดินในขั้นตอนนี้ ก็เฉกเช่นเดียวกับเรื่องขบวนเสด็จของโอรสสวรรค์ก่อนหน้านี้ ที่ต้องค่อยๆ หยั่งเชิงดูปฏิกิริยาของคนใต้หล้าไปทีละก้าว

เขาย่อมกระจ่างแจ้งดีว่า ในยามนี้จิตใจของผู้คนใต้หล้าส่วนใหญ่ยังคงฝักใฝ่ราชวงศ์ฮั่น ดังนั้นความยากง่ายของเรื่องนี้จึงมิใช่เรื่องเล็กๆ เลย

"ก่อนจะลงมือ อย่างไรก็ควรลองหยั่งกระแสน้ำดูมิใช่หรือ" เตี่ยนโม่เอ่ยถาม