บทที่ 200 จ้าวอวิ๋นตลบหลัง จูเก่อเลี่ยงผู้แสนชอกช้ำใจ

บทที่ 200 จ้าวอวิ๋นตลบหลัง จูเก่อเลี่ยงผู้แสนชอกช้ำใจ

การศึกที่เย่เซี่ยนสิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์แล้ว เมื่อแนวกำแพงเพลิงนี้ลุกโชนขึ้น ทหารสกุลหลิวที่เหลือเพียงไม่กี่พันนายในเมืองต่างก็สูญสิ้นใจสู้ ยามนี้พวกเขากำลังเก็บกวาดสนามรบ

เฉาอ่างเดินฝ่าฝูงชน จนกระทั่งมาถึงบ้านราษฎรหลังหนึ่งตรงมุมเมือง ด้านหน้าบ้านมีทหารเฉาหลายสิบนายคอยคุ้มกันอยู่ เขาจึงก้าวเดินเข้าไปข้างใน

เตี่ยนโม่และสวีซู่กำลังนั่งดื่มชาอยู่ด้านใน เฉาอ่างปลดกระบี่ชิงกังที่เอวลงมา แล้วประคองสองมือยื่นส่งไปตรงหน้าเตี่ยนโม่พลางกล่าวว่า

"ท่านอาจารย์ การต่อสู้ยุติลงแล้ว เดิมทีคิดว่าหลังจากกวนอวี่นำทหารม้าเข้าเมือง หลิวเป้ยจะตามมาถึงในไม่ช้า นึกไม่ถึงว่าก่อนหน้านั้นหลี่เหยียนจะนำพลเกราะราบหลายพันนายเข้ามาในเมืองเสียก่อน กองซุ่มของเราจึงจำต้องลงมือก่อนกำหนด อีกทั้งยังมีปลาเล็ดลอดตาข่าย นำข่าวไปแจ้งแก่หลิวเป้ย