บทที่ 196 ความตกตะลึงของเตี่ยนโม่ จูเก่อเลี่ยงผู้ร้ายกาจ

บทที่ 196 ความตกตะลึงของเตี่ยนโม่ จูเก่อเลี่ยงผู้ร้ายกาจ

ครั้นกวนอวี่ จางเฟย เฉินเต้า และหลี่เหยียนออกไปกันหมดแล้ว หวงจงจึงเอ่ยถามอย่างกลัดกลุ้มว่า "กุนซือ แล้วข้าเล่า ต้องอยู่เฝ้าค่ายอีกแล้วหรือ"

"แม่ทัพฮั่นเซิงเป็นถึงธงชัยเอกแห่งจิงโจวของพวกเรา หากท่านลงมือ ย่อมเป็นกาลอวสานของเตี่ยนโม่ บัดนี้ยังมิถึงเวลานั้น"

จูเก่อเลี่ยงโบกพัดขนนกพลางยิ้มกล่าวว่า "หากมิอาจอยู่นิ่งได้จริง คืนนี้ก็จงไปที่หน้าด่านเมืองเย่เซี่ยนแล้วยิงจดหมายลับเข้าไปสักฉบับ บอกเตี่ยนโม่ว่าพรุ่งนี้ค่ำพวกเราจะลอบโจมตีเย่เซี่ยน"

ทั้งหลิวเป้ยและหวงจงต่างสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ เล่นใหญ่ถึงเพียงนี้เชียวหรือ

แต่ในเมื่อเรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว เกาทัณฑ์ขึ้นสายย่อมไม่อาจหวนกลับ หวงจงจึงประสานมือคารวะกล่าวว่า "ผู้น้อยน้อมรับคำสั่ง!"