บทที่ 177 หยวนเส้าผู้ห่วงหน้าตา

บทที่ 177 หยวนเส้าผู้ห่วงหน้าตา

"ท่านพ่อช่างคาดการณ์ดั่งเทพหยั่งรู้แท้ๆ ลูกยังกังวลอยู่เลยว่าครานี้โจรเฉาจะวางอุบายอันใดอีก จึงคอยเตรียมพร้อมตั้งรับอยู่ในค่ายตลอดเวลา ทว่าโจรเฉากลับไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ที่แท้กำลังทหารของมันก็เข้าตาจน ไร้เรี่ยวแรงจะรบต่อแล้วจริงๆ ฮ่าๆ!"

หยวนช่างหัวเราะจนหุบปากไม่ลง

มิใช่เพียงเขา ในใจของคนอื่นๆ ต่างก็มีความคลางแคลงใจ ด้วยเกรงว่าเฉาเชาจะเล่นตุกติกอันใดอีก เพราะอย่างไรเสียคู่ต่อสู้ผู้นี้ก็น่ากลัวอยู่ไม่น้อยจริงๆ

ผลปรากฏว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่หยวนเส้าคาดการณ์ไว้ ขวัญกำลังใจของทหารที่แต่เดิมระส่ำระสายพลันสงบลงในพริบตา อารมณ์ของทุกคนย่อมเบิกบานยิ่งนัก

หยวนเส้าเองก็ยินดียิ่งนัก เขาเอนหลังพิงเก้าอี้แม่ทัพอย่างกระหยิ่มใจพลางลูบหนวดเครา นึกถึงท่าทีค้อมหัวก้มกราบของเฉาเชาเมื่อครู่ เขาก็รู้สึกว่าหน้าที่เคยเสียไปก่อนหน้านี้ วันนี้ได้กอบกู้กลับคืนมาทั้งหมดในคราเดียว