บทที่ 172 กวนตู้ ศึกตัดสินครั้งใหญ่

บทที่ 172 กวนตู้ ศึกตัดสินครั้งใหญ่

ฉีเฟิงซานแม้จะได้ชื่อว่าเป็นภูเขา แต่เมื่อเทียบกับขุนเขาสูงชันตระหง่านอย่างแท้จริงแล้ว ที่นี่ก็นับเป็นเพียงเนินดินลูกหนึ่ง สูงไม่เกินสิบจั้ง เคราะห์ดีที่ทอดยาวติดต่อกันสามสี่ลี้ การตั้งค่ายอิงภูเขาอย่างไรเสียก็ยังพอช่วงชิงความได้เปรียบทางภูมิศาสตร์ได้บ้าง

ภายใต้ราตรีกาลแห่งกวนตู้ ทหารม้าเกราะเหล็กสองหมื่นนายต่างคาบไม้ปิดปาก พันเกือกม้าไร้เสียง เดินทัพลัดเลาะไปตามแนวป่าที่คัดสรรไว้ จนกระทั่งอ้อมมาถึงใต้เขาฉีเฟิงซานซึ่งอยู่ห่างจากค่ายใหญ่ของทัพเฉาไปทางใต้ถึงยี่สิบลี้

เมื่อมองดูค่ายใหญ่เบื้องหน้า เกาหล่านก็เลียริมฝีปากที่แห้งผากพลางเอ่ย "คืนนี้คือเพลาที่เหล่าทหารหาญจะสร้างผลงาน ตามข้าบุกสังหารเข้าไป!"

"ฆ่า!"

นี่คือทหารม้าเกราะเหล็กถึงสองหมื่นนาย ต่างหลั่งไหลทะลักเข้าสู่ค่ายฉีเฟิงซานประดุจคลื่นกระแสน้ำเชี่ยวกราก

การก่อสร้างค่ายแห่งนี้ เห็นได้ชัดว่าจงใจซ่อนกองกำลังไว้ ขนาดมิได้เล็กไปกว่าค่ายใหญ่กวนตู้มากนัก ต่อให้ต้องจุทหารหลายหมื่นนายก็มิใช่เรื่องยากเย็นแต่อย่างใด