บทที่ 164 หลงกลอีกครา

บทที่ 164 หลงกลอีกครา

หยวนช่างมาถึงด้านนอกค่ายทัพเฉาตามเวลาที่นัดหมาย เขามองสำรวจซ้ายขวาก็มิอาจมองเห็นความผิดปกติอันใด

กลับเป็นจางเหอผู้มีร่างกายสูงใหญ่กำยำ คิ้วกระบี่ตาประกายดาว ในมือถือทวนห้าพยัคฆ์ปลิดวิญญาณที่ยืนอยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจว่า "คุณชาย มีบางอย่างไม่ถูกต้องขอรับ"

"แม่ทัพจางไฉนจึงกล่าวเช่นนั้น"

"โจรเฉาคุมทัพเข้มงวดเป็นระเบียบมาโดยตลอด ไฉนกระทั่งหน่วยม้าลาดตระเวนยามราตรีก็ยังไม่มีสักนายเล่า"

หยวนช่างมองสำรวจค่ายทหารที่อยู่ไกลออกไป นอกจากประตูป้อมค่ายที่ปิดสนิทแล้ว บนกำแพงค่ายมีทหารลาดตระเวนอยู่สองสามนายที่ดูเหมือนหมดเรี่ยวแรง เขาขมวดคิ้วกล่าวว่า "ทัพเฉาแม้จะชนะศึกที่เหยียนจิน ทว่าคงสูญเสียกำลังพลไปไม่น้อย บัดนี้ทั้งคนทั้งม้าล้วนเหนื่อยล้าอิดโรย ย่อมเป็นโอกาสอันดีที่จะลงมือ!"

เมื่อได้ยินหยวนช่างกล่าวเช่นนั้น จางเหอจึงมิได้คิดอันใดมากอีก ชูมือขึ้นตวาดสั่งว่า "จุดคบไฟ!"