บทที่ 161 หลิวผู้เจนศึกรบร้อยครั้งพ่ายร้อยครา

บทที่ 161 หลิวผู้เจนศึกรบร้อยครั้งพ่ายร้อยครา

ภายในเมืองสวี่ชาง มารดาชราของสวีซู่ได้รับการดูแลต้อนรับเป็นอย่างดี หลังจากสวีซู่เข้าเมืองมาพบปะพูดคุยถามสารทุกข์สุกดิบกับมารดาแล้ว เฉาเหรินก็เชิญเขาไปยังห้องว่าการ

"ท่านอาจารย์เปี่ยมด้วยปัญญาความสามารถ ข้าพ่ายแพ้แก่ท่านแล้ว ยอมรับนับถือจากใจจริง" ยามเฉาเหรินเผชิญหน้ากับผู้ใช้สติปัญญาก็วางตัวให้เกียรติอยู่ไม่น้อย

สวีซู่เพียงปรายตามองเขาแวบหนึ่ง มิได้เอ่ยสิ่งใดออกมา

เฉาเหรินมิได้ขุ่นเคือง กลับทอดถอนใจกล่าวว่า "หลิวเป้ยถอยทัพไปแล้ว นึกไม่ถึงว่าท่านอาจารย์เพิ่งจะเข้าเมืองมา เขาก็ทอดทิ้งท่านจากไปแล้ว นายเช่นนี้คู่ควรกับความสามารถของท่านอาจารย์ที่ใดกัน

ข้าตั้งใจจะยกทัพไล่ตามตี จึงอยากขอคำชี้แนะจากท่านอาจารย์ว่ากำลังพลทหารม้าของทัพจิงโจวจัดวางไว้อย่างไร ถือเสียว่าช่วยระบายโทสะแทนท่านอาจารย์ก็แล้วกัน"

สวีซู่ที่เดิมทีตั้งใจจะนิ่งเงียบไม่ปริปาก แววตากลับพลันวาบประกายขึ้นมา ครุ่นคิดชั่วครู่แล้วจึงเอ่ยปากออกมาอย่างเหนือความคาดหมาย