กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 157 หลิวฉีผู้ถูกเป่าหูจนเป๋
"แผนการนี้ของกุนซือช่างแยบยลยิ่งนัก อย่าว่าแต่หนูโสโครกอย่างเฉาเหรินและเซี่ยโหวเยวียนสองคนนี้เลย ต่อให้เตี่ยนโม่มาเองก็ต้องติดเบ็ดเช่นกัน" กวนอวี่ลูบเครายาวที่ถูกจ้าวอวิ๋นตัดจนเหลือเพียงสองเชียะพลางหัวเราะ รู้สึกว่าครานี้ตนจะได้ล้างแค้นแล้ว
"ใช่แล้ว อีกทั้งคราวนี้สถานการณ์ไม่เหมือนคราวก่อน หลังศึกนี้ของพวกเรา ทหารที่สองคนนั้นจะพาหนีไปได้คงเหลือไม่มากแล้ว ไม่อาจตั้งด่านสกัดกั้นท่านพี่ไปช่วยฝ่าบาทตามรายทางได้อีกต่อไป ฮ่าๆๆ..." จางเฟยก็ส่งเสียงหัวเราะร่าออกมาเช่นกัน
เฉินเต้าคนปากหนักยังคงเงียบขรึมไม่เอ่ยวาจาเช่นเคย ส่วนสวีซู่ที่ได้รับที่นั่งกลับสงบนิ่งเยือกเย็น
ตามปกติแล้วเมื่อถึงยามนี้ หลิวเป้ยมักจะกล่าววาจาดุดันเด็ดขาดสักสองสามประโยค ทว่าครานี้เขากลับไม่ปริปากส่งเสียง ด้วยกำลังรอให้หลิวฉีเป็นฝ่ายเปิดปาก