บทที่ 154 เจ๋อหรง: ยังมีใครอีก

บทที่ 154 เจ๋อหรง: ยังมีใครอีก

บนเชิงค่าย เหล่าพลธนูและหน้าไม้น้าวสายพาดลูกธนู ด้านหลังมีกระบอกเกาทัณฑ์เต็มเปี่ยมวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย สามารถหยิบฉวยมาใช้ได้ทันที

ถัดไปด้านหลัง เป็นหินกลิ้งและท่อนซุงขนาดใหญ่วางอยู่บนพื้น ทั้งยังมีน้ำทองคำกำลังต้มเดือดพล่าน มาตรการป้องกันภัยรัดกุมถึงขีดสุด

เฉาเชานำแม่ทัพนายกองทั้งหมดขึ้นสู่เชิงค่าย เพื่อดูว่าหยวนเส้าเพียงแค่มาหยั่งเชิง หรือว่าโกรธจนหน้ามืดคิดจะบุกโจมตีอย่างแตกหักจริงๆ กันแน่

ขณะที่เบื้องหน้าค่ายทหาร หยวนเส้าก็นั่งรถม้าเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เช่นกัน

รถม้าคันนี้เทียมด้วยม้าทั้งหมดห้าตัว เมื่อเทียบกับขบวนเกียรติยศโอรสสวรรค์ของเฉาเชาแล้วน้อยกว่าหนึ่งตัว ซึ่งเรื่องนี้มีธรรมเนียมกำหนดไว้อย่างเคร่งครัด

ยามเดินทางด้วยรถม้า โอรสสวรรค์เทียมม้าหกตัว เจ้าศักดินาเทียมห้า ชิงเทียมสี่ ต้าฟูเทียมสาม ซื่อเทียมสอง และราษฎรสามัญชนเทียมหนึ่ง

เมื่อเห็นหยวนเส้าอยู่ห่างออกไปไม่ถึงระยะยิงเกาทัณฑ์ เฉาเชาจึงตะโกนข้ามฟากไปว่า