บทที่ 141 เห็นกระบี่ชิงกังดั่งเห็นตราพยัคฆ์

บทที่ 141 เห็นกระบี่ชิงกังดั่งเห็นตราพยัคฆ์

"ใช่แล้ว ข้าเอง ข้าเอง เจ้าลองเดาดูสิว่าข้าจะเข้าไปรำลึกความหลังกับเจ้าหรือไม่"

ยามเผชิญหน้ากับมือสังหารที่สวมชุดพรางราตรีและคลุมผ้าปิดหน้า แม้ฟังจากน้ำเสียงจะรู้ว่าเป็นสตรี ทว่าเตี่ยนโม่ก็มิได้โง่เง่าถึงขั้นจะเดินเข้าไปหาเพียงเพราะคำพูดประโยคเดียวของนาง หากนางเกิดแทงกระบี่ใส่กะทันหัน เขาจะไปร้องขอความเป็นธรรมกับผู้ใดได้เล่า

แม้อีกฝ่ายจะดูเหมือนได้รับบาดเจ็บจริงๆ แต่เตี่ยนโม่ก็มิได้ประมาทเลยแม้แต่น้อย เขายังคงตวัดกระบี่ชี้ตรงไปที่นางอย่างระแวดระวัง พลางค่อยๆ ก้าวถอยหลังไปทีละก้าว

"ข้าเอง ลวี่หลิงฉี่..." หญิงสาวปลดผ้าปิดหน้าออก เผยให้เห็นดรุณีโฉมงามอันงามสง่าและประณีต ทว่าที่มุมปากยังคงมีรอยคราบเลือดซึมออกมา

"ลวี่หลิงฉี่!"