บทที่ 133 ความอาลัยในอดีตสู่คู่ครองในที่สุด

บทที่ 133 ความอาลัยในอดีตสู่คู่ครองในที่สุด

การพิมพ์แบบเรียงพิมพ์ตัวอักษร แท้จริงแล้วก็คือการนำดินเหนียวมาปั้นเป็นก้อนดินเผาขนาดเท่ากันหลายชิ้นหรือหลายสิบชิ้น แกะสลักตัวอักษรกลับด้านไว้ด้านบน จากนั้นนำไปเผาไฟ แล้วจุ่มหมึกพิมพ์ลงบนกระดาษ เพียงเท่านี้การคัดลอกก็เสร็จสิ้น

เรื่องนี้มิใช่เรื่องยากเย็นสำหรับโอวเถี่ยผู้เชี่ยวชาญด้านงานช่างเลยแม้แต่น้อย เขาใช้เวลาเพียงครึ่งวันก็สร้างแม่พิมพ์ออกมาได้หนึ่งแผ่น มีตัวอักษรอยู่ยี่สิบตัว

ทว่าช่ายเหยี่ยนที่มีส่วนร่วมในขั้นตอนการเผาทั้งหมดกลับยังคงไม่เข้าใจว่าสิ่งนี้จะใช้งานอย่างไร

ครั้นเตี่ยนโม่หยิบเอากระดาษเซวียนแผ่นหนึ่งมาจุ่มหมึกแล้วพิมพ์ลงไป ดวงตางามของช่ายเหยี่ยนก็เบิกกว้างขึ้นทันที

"การเขียนตัวอักษรยี่สิบตัวกลับทำเสร็จได้ง่ายดายเพียงนี้เชียวหรือ!"