บทที่ 127 จ้าวอวิ๋นปะทะกวนอวี่

บทที่ 127 จ้าวอวิ๋นปะทะกวนอวี่

หลายวันต่อมา ทัพจิงโจวที่พักฟื้นกำลังพลเรียบร้อยแล้วได้ยกพลมาล้อมด่านเหอโข่วเป็นครั้งที่สอง

สองฟากซ้ายขวาของด่านเหอโข่วล้วนเป็นขุนเขาสูงใหญ่ ตรงกลางก่อกำแพงศิลา ด้วยเหตุที่มีลักษณะคล้ายสายน้ำชางยางไหลบรรจบสู่ปากแม่น้ำใหญ่ จึงได้ชื่อว่าด่านเหอโข่ว

ชัยภูมิเช่นนี้ส่งผลให้ใต้ด่านไม่อาจจุไพร่พลได้มากนัก ทัพจิงโจวจึงยกมาเพียงหนึ่งหมื่นสองพันนาย ทว่าเมื่อมองลงมาจากบนด่านกลับแลดูมืดฟ้ามัวดินเป็นทวยหนาแน่น

พวกเขาเตรียมบันไดเมฆและโล่สำหรับตีเมืองไว้พร้อมสรรพ กระบอกเกาทัณฑ์ของพลธนูและหน้าไม้ก็บรรจุลูกศรขนนกไว้เต็มเปี่ยม ทุกคนต่างฮึกเหิมเตรียมพร้อมประจัญบาน

กวนอวี่ควบม้ามาถึงหน้าด่าน กดง้าววงเดือนมังกรเขียวลงต่ำ ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น หรี่ตาพลางกล่าวว่า "พวกหนูโสโครก กล้าออกมารบสักคราหรือไม่!"

เบื้องหลัง ทหารจิงโจวนับหมื่นต่างโห่ร้องพร้อมเพรียงกัน "ต้องชนะ! ต้องชนะ! ต้องชนะ!"