บทที่ 124 หวงจงรู้สึกสับสนยิ่งนัก

บทที่ 124 หวงจงรู้สึกสับสนยิ่งนัก

สมกับเป็นคุณชายใหญ่ เริ่มคิดพิจารณาเรื่องราวโดยมองจากภาพรวมแล้ว นับว่าก้าวหน้ากว่าเมื่อก่อนมากโข

เตี่ยนโม่แย้มยิ้มพลางโบกมือ กล่าวว่า "จื่อซิวไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ไป เจ้าอย่าเห็นว่าเจ๋อหรงมีท่าทางเหลิงอำนาจพูดจาเพ้อเจ้อไม่เป็นสับปะรดเช่นนั้น แท้จริงแล้วเขาฉลาดเป็นกรด

เขารู้แก่ใจดีว่า หากตนเองล้ำเส้นเกินไป พี่ใหญ่ข้าไม่มีทางปล่อยเขาไว้แน่ ดังนั้นจึงเพียงอยากดึงข้าไปร่วมสั่งสอนโป๋ผิงเท่านั้น เรื่องที่ล้ำเส้นเกินขอบเขต เขาไม่มีความกล้าถึงเพียงนั้นหรอก"

เฉาอ่างจึงพลันนึกขึ้นได้ว่าเกาซุ่นนั้นเป็นเตี่ยนเหวยที่เกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนนมาด้วยตนเอง ตอนนั้นเพื่อเกาซุ่น เตี่ยนเหวยถึงกับยอมเสี่ยงถูกเหล่าขุนพลพยัคฆ์สกุลเฉาก่นด่าโจมตี เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์ของคนทั้งสองไม่ธรรมดา

หากไปยั่วโทสะเตี่ยนเหวยเข้าจริงๆ เขามิได้มีความอดทนอดกลั้นดั่งเช่นเตี่ยนโม่