บทที่ 109 ทัพหนุนของเตี่ยนโม่

บทที่ 109 ทัพหนุนของเตี่ยนโม่

กองทัพหวายหนานทยอยเดินทางกลับมาถึงเมืองเซ่าหลิง กองทัพเฉากลับมิได้ไล่ตามตีแต่อย่างใด ทำให้หยวนซู่ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ทว่าเมื่อหวนคิดดูอีกที เขาก็รู้สึกว่าเฉาเชาคงไม่มีปัญญาไล่ตามตีอยู่แล้ว หากอีกฝ่ายมีความกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนั้น ป่านนี้คงยกทัพออกมาประจัญบานแตกหักกับเจิ้นไปนานแล้ว

ก็แค่เล่นลูกไม้ลอบกัดลับหลัง มีเพียงลวี่ปู้เท่านั้นแหละที่หลงกลอุบายสารเลวของเจ้า

วันรุ่งขึ้น หยวนซู่ถอดฉลองพระองค์มังกรออกแล้วเปลี่ยนมาสวมชุดสามัญชน ตัดสินใจออกไปเดินสูดอากาศบนท้องถนน เพื่อสัมผัสบรรยากาศการปลอมตัวตรวจตราเยี่ยงสามัญชนเสียหน่อย

อันว่าคนเรานั้น มีวิธีผ่อนคลายอยู่สารพัดรูปแบบ การที่ผู้ยิ่งใหญ่เร้นกายในย่านชุมชนเพื่อแสร้งทำตัวเป็นหมูหลอกกินเสือนั้น ก็นับเป็นวิธีคลายเครียดที่ดีไม่น้อย

เดินทอดน่องไปรอบหนึ่งก็มิได้มีสิ่งใดน่าสนใจ ขณะกำลังเตรียมจะกลับ ในตรอกแห่งหนึ่งกลับมีผู้คนมุงล้อมพระภิกษุรูปหนึ่งอยู่เป็นจำนวนมาก ดูท่าพระรูปนั้นกำลังบรรยายธรรมแสดงเทศนาอยู่