กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 107 เตี่ยนโม่ผู้เปี่ยมด้วยวิสัยทัศน์มองภาพรวมอันยอดเยี่ยม
ห้าวันต่อมา เตี่ยนเหวยและสวี่ฉู่ก็วิ่งไปยังค่ายทหารอย่างเบิกบานใจ แล้วตรวจนับทหารม้าสองพันนาย
เฉาซิวผู้รับหน้าที่ตรวจตราป้ายพยัคฆ์มองดูด้วยความอิจฉา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มว่า "ข้าว่านะพี่น้องทั้งสอง คราวนี้มีภารกิจอะไรอีกล่ะ พลอยพาข้าไปด้วยคนสิ?"
"ฝันไปเถอะเจ้า"
สวี่ฉู่กอดอกอย่างไว้ตัวพลางกล่าวว่า "พวกเราอุตส่าห์เฝ้ารอโอกาสนี้มาได้ยากเย็น อยู่ในเมืองจนแทบจะอกแตกตายอยู่แล้ว"
"ทุกทีล้วนเป็นพวกเจ้าที่ได้ออกไปร่ำสุรากินเนื้อ ทิ้งให้พวกข้าต้องอุดอู้อยู่แต่ในเมือง นี่มันเรื่องอันใดกัน!" เฉาฉุนที่อยู่ด้านข้างแค่นเสียงฮึดฮัด
คราวก่อนไปเขาลู่หมิงเขาก็บอกแล้วว่าจะขอร่วมศึกด้วย ผลสุดท้ายกลับถูกเตี่ยนเหวยตอกหน้าหงายกลับมา