บทที่ 81 สยบเกาซุ่น จับเป็นเซี่ยนเจิ้นอิ๋ง

บทที่ 81 สยบเกาซุ่น จับเป็นเซี่ยนเจิ้นอิ๋ง

ภายใต้ความมืดมิดแห่งราตรีกาล ณ เมืองเสี่ยวเพ่ย เสียงกู่ร้องสังหารกึกก้องสะเทือนฟ้า เสียงฝีเท้าม้าควบตะบึงอย่างบ้าคลั่ง

เหล่าชาวบ้านต่างพากันปิดประตูลงกลอนแน่นหนาและหลบซ่อนตัวอยู่ในเรือนด้วยความรู้ความ หลีกเลี่ยงที่จะก้าวเท้าออกมา เพราะโดยทั่วไปแล้ว ตราบใดที่ไม่ใช่ศึกสังหารล้างเมือง ก็มักจะไม่รังแกเบียดเบียนชาวบ้านผู้บริสุทธิ์

ด้วยเหตุนี้จึงทำให้กองกำลังทั้งสองฝ่ายบนท้องถนนจำแนกมิตรศัตรูจากเครื่องแต่งกายเท่านั้น มิได้มองหน้าผู้ใด เมื่อพบเห็นเครื่องแบบที่ต่างออกไปก็ลงมือปลิดชีพด้วยวิชาสังหารทันที

ลวี่ปู้ซึ่งควบขี่ม้าชื่อทู่บุกตะลุยไปบนถนนอันสับสนวุ่นวายราวกับไร้ผู้คนขวางกั้น เขาปัดกวาดสิ่งกีดขวางตรงหน้าออกไปได้อย่างง่ายดาย ครั้นมาถึงประตูทิศใต้ จางเหลียวและพวกพ้องกำลังทำศึกนองเลือดกับทัพเฉาอยู่พอดี