บทที่ 59 หลิวเป้ยผู้ถูกทุกคนรุมซ้ำเติมยามกำแพงพังทลาย

บทที่ 59 หลิวเป้ยผู้ถูกทุกคนรุมซ้ำเติมยามกำแพงพังทลาย

ภายในห้องโถงว่าการเมืองเผิงเฉิง หลิวเป้ยนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่บนบันไดหิน แววตาไร้ประกาย หมวกเกราะของเขาถูกลูกธนูยิงกระเด็นไปตั้งแต่ตอนหนีเอาชีวิตรอด ยามนี้ผมเผ้าหลุดลุ่ยกระเซอะกระเซิง ดูราวกับตาแก่ผู้อมทุกข์คนหนึ่ง

เขาไม่เข้าใจว่าเกิดความผิดพลาดขึ้นที่ใดกันแน่ ทั้งที่นัดหมายกับหยวนเส้าไว้เป็นมั่นเหมาะ หรือว่าจดหมายฉบับนั้นจะเป็นของปลอมจริงๆ

อีกทั้งลวี่ปู้ที่นัดกันว่าจะร่วมเข้าตีก็ไม่ปรากฏตัว หากครานั้นเขาอยู่ในสนามรบด้วย สถานการณ์คงไม่เลวร้ายถึงเพียงนี้

สวรรค์เอ๋ย นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่!

"วางกำลังรอบคอบ! ครึ่งเดือนขับไล่ศัตรู! รวมพลกวาดล้างโจรเฉา! ฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่นอันยิ่งใหญ่! ร้ายกาจจริงๆ แผนเลิศล้ำสะท้านฟ้าสะเทือนดินของหลิวเป้ย มองทั่วทั้งแผ่นดินจะมีผู้ใดเทียมทานได้!"