กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 57 สังหารขุนพลเข่นฆ่าศัตรู รุกคืบดั่งผ่าไผ่
"ทัพหยวนอยู่ที่ใด!" จางป้าตวาดถามหลิวเป้ยด้วยน้ำเสียงดุดัน
"พวกเราอาจจะ... ติดกับเข้าแล้ว"
อาจจะติดกับงั้นหรือ จางป้าแทบอยากจะกลืนกินหลิวเป้ยลงท้องเสียทั้งตัว ถึงขั้นนี้แล้ว เจ้ายังกล้าพูดคำว่าอาจจะกับข้าอีกหรือ
อันที่จริงหลิวเป้ยเองก็อยากรู้เหลือเกินว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น จดหมายหลายฉบับของหยวนเส้าระบุเวลาไม่ผิดพลาด ลายมือก็ถูกต้อง ทว่าวันนี้กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของทัพหยวน
แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความสงสัยเคลือบแคลงก็จำต้องวางพักไว้ก่อน เพราะเตี่ยนเหวยกับสวี่ฉู่ประจันหน้าบุกตะลุยเข้ามาแล้ว
เจวี๋ยอิ่งและจว่าหวงเฟยเตี้ยนพุ่งทะลวงเข้าสู่วงล้อมของทัพสวีโจว ทวนคู่และดาบเมฆาเพลิงตวัดประกายเย็นยะเยือกดั่งหงส์สะบัดปีก เพียงพริบตาเดียวก็สังหารทหารม้าที่พุ่งเข้ามาข้างหน้าไปสิบกว่านาย
"พี่น้องทั้งหลาย ฆ่า!"