บทที่ 27 แผนการสร้างความร่ำรวยเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

บทที่ 27 แผนการสร้างความร่ำรวยเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

เฒ่าเฉาอารมณ์ดียิ่งนัก เอาแต่คำนวณร่วมกับสวินอวี้และเฉิงอวี้ไม่หยุดว่า ผลผลิตของเหยี่ยนโจวในปีหน้าจะมีมากเท่าใด

เมื่อประเมินคร่าวๆ ตามจำนวนประชากรและวัวไถนาของเหยี่ยนโจวในปัจจุบัน ภาษีที่เฒ่าเฉาสามารถเรียกเก็บได้นั้นสูงถึงห้าแสนต้านอย่างน่าตระหนก

พึงรู้ไว้ว่านี่เป็นเพียงดินแดนแปดจวิ้นของเหยี่ยนโจวเท่านั้น ยังมิได้นับรวมสามจวิ้นอย่างหรู่หนาน เฉียวจวิ้น และอิ่งชวนที่กำลังจะได้มาไว้ในมือ

ชาติตระกูลของเฒ่าเฉามิได้เหมือนกับหยวนเส้าและหยวนซู่ที่มีรัศมีของสี่ชั่วคนสามมหาเสนาบดีค้ำคอ ทั้งยังมีสมบัติเดิมอันมั่งคั่ง เขาเป็นคนที่ยากจนยิ่ง

ดังนั้นทุกครั้งที่กรีธาทัพ เขาจึงต้องคอยกังวลเรื่องเสบียงกรัง แม้ในช่วงที่มั่งคั่งที่สุด เสบียงที่สะสมไว้ในกองทัพก็ไม่เคยเกินห้าหมื่นต้าน