บทที่ 22 ข้าขอเตือนว่าพวกเจ้าอย่าได้ลงมือจะดีกว่า

บทที่ 22 ข้าขอเตือนว่าพวกเจ้าอย่าได้ลงมือจะดีกว่า

"พวกเจ้าว่า เรื่องสำคัญอย่างการแก้ไขแผนการควบคุมการสร้างยุทธภัณฑ์เช่นนี้ ไฉนนายท่านจึงไม่ปรึกษาหารือกับพวกเราบ้าง"

"นั่นน่ะสิ เดิมทีแผนการเกณฑ์ทหารก็กำหนดขึ้นตามแผนการควบคุมการสร้างยุทธภัณฑ์ นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่กระทบกระเทือนไปทั่วทั้งกองทัพ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปิดบังพวกเราเสียมิดชิดขนาดนี้เลย"

เมื่อเผชิญกับความคลางแคลงใจของเยว่จิ้นและอวี๋จิ้น เซี่ยโหวตุนก็ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "มีแต่พวกเจ้านั่นแหละที่เชื่อ ข้ารู้จักนายท่านดีเกินไป เขาไม่มีทางทำเรื่องเหลวไหลเช่นนี้เป็นอันขาด"

"ความหมายของท่านก็คือ นายท่านยอมแบกรับความผิดแทนเจ้าเด็กเตี่ยนโม่นั่นหรือ" หลี่เตี่ยนเบิกตากว้างถามขึ้น

เซี่ยโหวตุนไม่เอ่ยคำใด เพียงแต่ถอนหายใจยาว ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นการยอมรับโดยปริยาย

ที่สำคัญที่สุดคือ แม้แต่สวินอวี้และเฉิงอวี้ที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่เอ่ยปากพูดอะไรเช่นกัน