เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 19 กลุ่มสามคนที่เข้าขากันอย่างลงตัว
"พูดเช่นนี้ แสดงว่ามิใช่แม่ทัพเฉาให้พวกเจ้ามาหาข้าหรอกหรือ"
สวี่ฉู่วางชามสุราลงด้วยสีหน้าผิดหวังระคนเงียบเหงา
หลายคนคิดว่าสวี่ฉู่เป็นพวกชาวบ้านชั้นล่างตีนเปื้อนโคลนเหมือนกับเตี่ยนเหวย ทว่าความจริงแล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่
ตระกูลของสวี่ฉู่เป็นผู้มีอิทธิพลท้องถิ่น ในยุคสมัยที่ตำราเล่มหนึ่งมีค่าดั่งทองพันชั่ง เขาก็จัดเป็นผู้ที่เคยร่ำเรียนตำราและรู้ความเข้าใจหลักคุณธรรม
ลึกๆ ในใจจึงแฝงไว้ด้วยความทะนงตนของบัณฑิตผู้มีความรู้ประเภทหนึ่งอยู่
เขาเชื่อมั่นว่าวรยุทธ์ของตนสูงส่ง นึกว่าเป็นยอดวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่อย่างเฉาเชามาดึงตัวไปร่วมงาน ผลสุดท้ายกลับพบว่ามิใช่ จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหม่นหมองไปบ้าง
"ทำไมหรือ ข้าไม่คู่ควรเป็นป๋อเล่อผู้ค้นพบม้าศึกชั้นยอดอย่างจ้งคังหรอกหรือ" เตี่ยนโม่แย้มยิ้มพลางกล่าว