บทที่ 2 สองพี่น้องตระกูลเตี่ยน

บทที่ 2 สองพี่น้องตระกูลเตี่ยน

"น้องชาย เจ้าช่างเก่งกาจยิ่งนัก บอกว่าลวี่ปู้จะลอบโจมตีเหยี่ยนโจว ลวี่ปู้ก็ลอบโจมตีเหยี่ยนโจวจริงๆ บอกว่าการยกทัพกลับมาช่วยของนายท่านในศึกแรกจะต้องพ่ายแพ้ วันนี้ก็พ่ายแพ้ยับเยินหมดรูปจริงๆ"

เตี่ยนเหวยที่ถือน่องไก่แทะกินจนปากมันเยิ้มส่งเสียงงึมงำขึ้นมาว่า "แต่ข้าไม่เข้าใจเลย หากเจ้าบอกนายท่านไปตรงๆ ไม่ดีกว่าหรือ นั่นถือเป็นการสร้างความชอบใหญ่หลวงเชียวนะ"

เตี่ยนโม่ที่กินน่องไก่หมดแล้วกำลังคาบกระดูกไก่เอาไว้ราวกับคนในยุคหลังคาบบุหรี่ นั่งไขว่ห้างพลางเอ่ยออกมาอย่างเอื่อยเฉื่อยว่า

"ท่านพี่ เพลงดาบเพลงทวนของท่านไร้ผู้ต่อกร แต่หากพูดถึงการหยั่งรู้จิตใจคน ท่านย่อมเป็นคนนอกวงการมิใช่หรือ"

ได้ยินเช่นนั้น เตี่ยนเหวยก็หัวเราะแหะๆ มิได้เอ่ยโต้แย้งแต่อย่างใด