เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 250 สยบหมื่นกระดูก หวนคืนบ้านเกิด พบพานนายจ้างเก่า
“บัวเหมันต์!”
สองมือของจ้าวหลิงเสวี่ยประสานมุทรากลางความว่างเปล่า ดอกบัวเหมันต์ขนาดยักษ์ที่ควบแน่นอย่างถึงที่สุดเหนือศีรษะพลันเบ่งบานเต็มที่
โดยมีนางเป็นศูนย์กลาง ปราณอสูรที่ม้วนตลบในรัศมี 100 จั้งโดยรอบล้วนถูกแช่แข็งอย่างเด็ดขาด
การเคลื่อนไหวของวานรมารพลันแข็งทื่ออย่างยิ่ง
“คืนสู่สุญญตา·โซ่พันธนาการดวงจิต!”
สุรเสียงอันเย็นเยียบแจ่มชัดของเมิ่งเว่ยหยางดังขึ้น แส้กระดูกสีม่วงคล้ำในมือดุจอสรพิษปราดเปรียวพุ่งออกจากถ้ำ
เงาแส้ซ้อนทับนับชั้น มิได้ฟาดฟันเข้าใส่กายเนื้อโดยตรง หากแต่แปรเปลี่ยนเป็นโซ่เงาทมิฬหลายสาย
โซ่ตรวนเหล่านี้ไร้รูปไร้ลักษณ์ ดุจอสรพิษร้ายมุดทะลวงเข้าไปในดวงจิตอสูรของวานรมารที่ถูกเสียงระฆังสะเทือนเลื่อนลั่น