0248

⬢⬢⬢

ตอนที่ 248 บุปผาร่วงโรยสายน้ำรินไหล ไยต้องเคี่ยวความคนึงตราบสิ้นปี

ภูเขาหัวมังกร ภายในถ้ำหินบริเวณไหล่เขา

หลี่หมิงเซวียนลืมตาทั้งสองข้างขึ้น แววตาของนางกระจ่างใสและแน่วแน่ กลิ่นอายพลังของระดับทะเลจิตพลันพวยพุ่งขึ้นมา

ประกายอันคมกริบที่เกิดจากเจตจำนงหอกขั้นสมบูรณ์ ทำให้นางทั่วทั้งร่างประหนึ่งหอกเงินเล่มหนึ่งที่ชำระล้างสิ้นคราบโลกีย์ เปล่งประกายไอเย็นยะเยือก

ทว่า ยามที่นางเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นบุรุษผู้ช่วยชีวิตนางไว้หลายครา ทั้งยังช่วยนางฟันทำลายพันธนาการแห่งมารในใจด้วยมือตนเอง ความแน่วแน่อันแหลมคมยากต้านทานนั้น พลันละลายกลายเป็นความอ่อนโยนอันลึกซึ้งที่มิอาจแยกออก ความซาบซึ้งใจ และ……

“ผู้น้อยหลี่หมิงเซวียน! ขอบคุณท่านหกสำหรับบุญคุณช่วยชีวิตและประทานมรรคา!”

“มารในใจถูกฟันทำลายแล้ว ทะเลจิตเปิดออกแล้ว วิถีหอกบรรลุแล้ว!”

“ยินดีใช้หอกนี้และร่างนี้ เพื่อท่านหก! แม้บุกดงมีดลุยทะเลเพลิง ก็มิคิดปฏิเสธแม้ต้องตาย!”

น้ำเสียงของนางกึกก้องกังวาน ได้ตัดขาดพันธนาการในอดีตไปแล้ว ทว่ากลับมิได้ตัดความรู้สึกที่สลักลึกถึงกระดูกนั้น ในทางตรงกันข้าม หลังจากมองเห็นหนทางของตนเองอย่างแจ่มแจ้ง ความรู้สึกนั้นกลับยิ่งซ่อนเร้นลึกซึ้งยิ่งขึ้น