0246

⬢⬢⬢

ตอนที่ 246 สองศิษย์อาจารย์เปิดใจ อู่หลิงหวนคืนสู่ยุทธภพ!

จวนเจ้าเมืองเจียงหลิง เรือนส่วนลึก

สองศิษย์อาจารย์นิ่งเงียบไปชั่วครู่ กลิ่นหอมของน้ำชาลอยอบอวลในอากาศอันหนาวเหน็บ แฝงไว้ด้วยความอบอุ่นลึกซึ้งโดยมิต้องเอื้อนเอ่ยวาจา

เฉินหวยอันสูดลมหายใจเข้าลึก ผ่อนเสียงให้แผ่วเบาลง ทว่ากลับแฝงด้วยข่าวที่ทำให้จ้าวอู่หลิงหัวใจเต้นระรัว “อาจารย์ ข้าพบ... หลานชายของท่านแล้วขอรับ”

มือของจ้าวอู่หลิงที่ถือถ้วยชาพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง น้ำชาร้อนลวกหลายหยดกระเซ็นลงบนหลังมือ ทว่าเขากลับไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย!

ใบหน้าอันเต็มไปด้วยริ้วรอยตึงเครียดขึ้นในทันใด นัยน์ตาฝ้าฟางพลันเปล่งประกายไม่อยากเชื่อ ริมฝีปากสั่นระริก คล้ายอยากจะยืนยันแต่ก็มิกล้าเชื่อ “หลานชายรึ หลานชายของข้ากับชิงเหยาอย่างนั้นรึ เขา... เขายังมีชีวิตอยู่อีกรึ”

แต่เดิมเขาไม่รู้เลยว่าตนเองยังมีทายาทสืบสายเลือด จนกระทั่งได้มาพักอาศัยที่คฤหาสน์ของเฉินหวยอันในตรอกหย่งชาง อำเภอเฟิงหลิง และได้ติดต่อทางจดหมายกับหลี่ชิงเหยาสองครา จึงได้รับรู้เรื่องนี้

“ยังมีชีวิตอยู่ขอรับ! ทั้งยังมีความเป็นอยู่ที่ดีมากด้วย!”

เฉินหวยอันกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาเปี่ยมด้วยความอบอุ่น “หลังจากเขาเกิดมาได้ไม่นาน บิดา... หรือก็คือบุตรชายของท่าน ก็ล้มป่วยจนสิ้นใจ เขาจึงได้รับการอบรมสั่งสอนจากท่านปู่รองแห่งตระกูลจ้าวด้วยตนเอง”