0230

⬢⬢⬢

ตอนที่ 230 สนทนาเรื่องเก่า ณ ถิ่นเดิมเฟิงหลิง บัวเหมันต์สะท้อนสันหลังมังกรขาด

เดินทางไกลไปนานกว่าครึ่งปี เมื่อได้หวนคืนสู่เฟิงหลิงอีกครา เฉินหวยอันจึงบังเกิดความรู้สึกว่าสรรพสิ่งแปรเปลี่ยนผู้คนผันแปรอยู่บ้าง

เขาเดินทางไปยังหมู่บ้านตระกูลเฉินเป็นแห่งแรก มองดูแต่ไกลก็ไม่หลงเหลือเค้าโครงของหมู่บ้านแล้ว หากแต่คล้ายกับเมืองขนาดย่อม ชายชราตัวน้อยได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดีจากท่านอาสี่และอาสะใภ้สี่

เฉินหวยอันไปคารวะชายชราตัวน้อยจ้าวอู่หลิง รับตัวเขาเข้ามายังในเมืองเฟิงหลิง ทั้งยังมอบโอสถให้จำนวนหนึ่ง เส้นชีพจรของจ้าวอู่หลิงถูกทำลายไปกว่ายี่สิบปี คิดจะกลับมาบำเพ็ญเพียรอีกคราแทบเป็นไปไม่ได้ ทว่าหากใช้โอสถเสริมสร้างร่างกายและยืดอายุขัยออกไปบ้าง ย่อมยังคงกระทำได้

สองศิษย์อาจารย์สนทนากันอยู่นาน เฉินหวยอันเล่าถึงประสบการณ์และสิ่งที่พบเห็นในช่วงเวลานี้ของตน ทำให้ชายชราตัวน้อยถึงกับเอ่ยปากชื่นชมด้วยความอัศจรรย์ใจ

นับแต่นั้น ชายชราตัวน้อยจึงพำนักอยู่ในคฤหาสน์บนถนนหย่งชางของเฉินหวยอัน

วันถัดมา เฉินหวยอันใช้ศิลาค่ายกลที่หลอมบวงสรวงเสร็จสิ้น วางค่ายกลผนึกวิญญาณห้าธาตุไว้ในอำเภอเฟิงหลิง จากนั้นจึงพาจ้าวหลิงเสวี่ยและคนอื่น ๆ ไปยังลานด้านหลังโถงพยัคฆ์ขาวของกองปราบเจิ้นอู่